De medewerker buitenspel in Het Nieuwe Werken
Er is al veel gezegd en geschreven over de rol van de medewerker bij de invoering van Het Nieuwe Werken. Ook wordt er vaak gesproken over vertrouwen als basis voor Het Nieuwe Werken. Maar wat wil de medewerker eigenlijk?
Ik vind dat organisaties de eventuele cultuurveranderingen zouden moeten bekijken vanuit het werknemersperspectief: De mens in de (veranderende) organisatie. In deze tijd zie je vaak dat organisaties veranderen en werknemers zich moeten aanpassen aan de veranderende werkomgeving. Ik wil juist uitgaan van de verandering van de mens: De organisatie vormt zich daardoor, niet andersom!
Zelfredzaamheid in kaart
Het Nieuwe Werken is niet zaligmakend voor iedereen. Veel mensen hebben van nature behoefte aan structuur en binding. Het Nieuwe Werken vraagt een hogere mate van zelfredzaamheid van de medewerker dan voorheen: niet iedereen heeft hiervoor de juiste competenties in voldoende mate ontwikkeld.
Er zijn talloze knelpunten die kunnen ontstaan tussen werknemers en werkgevers in Het Nieuwe Werken. Niet omdat de wil ontbreekt, maar omdat het meer autonoom gedrag en organisatiebinding vraagt van de werknemer dan voorheen. Autonomie en binding hebben alles met zelfredzaamheid te maken. Wanneer is een werknemer zelfredzaam genoeg om plaats- en tijdsonafhankelijk het werk te kunnen doen, met behoud van plezier en resultaat?
Volgens mij is het de verantwoordelijkheid van de werkgever om de behoefte en competenties van de werknemer in kaart te brengen voordat een organisatie overstapt op Het Nieuwe Werken.
Vertrouwen: een gevaarlijk woord
Naast de mate van zelfredzaamheid van de medewerker speelt vertrouwen een grote rol bij Het Nieuwe Werken. Theo Rinsema, CEO van Microsoft Nederland en fervent aanhanger van Het Nieuwe Werken, zei hierover: “Het Nieuwe Werken gaat uit van vertrouwen in de werknemer. Hij of zij zorgt ervoor dat het werk op een afgesproken moment af is, wanneer en waar dit gebeurt is niet belangrijk.”
Een interessante gedachte. Maar hoe kun je als bedrijf uitgaan van vertrouwen in de werknemer wanneer de nieuwe werkomgeving veel meer vraagt van het personeel dan voorheen? Stel dat een werknemer moeite heeft met resultaatgerichtheid, time-management of zelfdiscipline en daardoor niet goed functioneert in Het Nieuwe Werken. Is dan het vertrouwen in deze werknemer geschonden of is hij simpelweg niet in de wieg gelegd voor een hoge mate van flexibiliteit en eigen verantwoordelijkheid?
Het lijkt erop dat de werknemer binnen de discussie over Het Nieuwe Werken buitenspel wordt gezet. Volgens mij hoort men binnen Het Nieuwe Werken uit te gaan van vertrouwen in de werkgever, in plaats van in de werknemer. Het is de verantwoordelijkheid van de werkgever om te weten wie over voldoende zelfredzaamheid beschikt om met behoud van plezier en resultaat te kunnen functioneren. Daar moet een werknemer op kunnen vertrouwen!



