Soms, heel soms, moet ik diep, zeer diep zuchten. Dan lees ik weer op internet een artikel waarin zo ontzettend moeilijk wordt gedaan over het nieuwe werken. “Dit is moeilijk”, “deze tien geboden moet je invoeren”, “dat kan niet” en “kunnen die arme medewerkers en managers het wel aan.” Hele debatten over hoe ingewikkeld dat nieuwe werken toch wel niet is.

Hou toch op met dat gezeur, denk ik dan. Het nieuwe werken is gewoon een volgende fase in de manier waarop we ons werk hebben georganiseerd. Het is eigenlijk niet meer en ook niet veel minder.
Lees hier verder »

‘Waarom ik?’ dacht ik in eerste instantie toen ik gevraagd werd een column te verzorgen over het nieuwe werken. Maar het kwartje viel al snel. Ik houd me al jaren bezig met mensen in organisaties, en dan vooral met de vraag hoe ze met fun en passie hun werk kunnen doen. Want dat gebeurt veel te weinig. Ik heb de afgelopen vijftien jaar talloze organisaties van de binnenkant mogen bekijken, en het verrast me steeds weer hoeveel mensen elke dag naar hun werk gaan maar zichzelf thuis laten. Alsof het leven tussen negen en vijf even wordt afgeschakeld. En ter compensatie wordt de storing die ‘werk’ heet goed gemaakt door op het eind van de maand een bedrag op de bankrekening bijgeschreven te krijgen.
Lees hier verder »