Ik lees verschillende reacties op mijn stelling in mijn vorige posting. Als gemene deler staat dat men de technologie als enabler ziet en dat de kunst zit in het veranderen van de organisatie. Ik deel die mening, maar ik blijf erbij dat het omgaan daarmee toch anders kan.

Ik denk hierbij terug aan vroeger: vele voorbeelden over hoe mensen altijd technologie hebben ingezet om doelen te bereiken. Dat kan simpel zijn: “hoe krijg ik die boom om?”, “Hoe kom ik aan de overkant”, “Hoe zorg ik dat ik niet nat word als het regent?”, tot complexere zaken als “Hoe komen we op de maan?” en “Hoe zorgen we voor schonere energievoorziening?” Uiteindelijk komen er oplossingen omdat we ergens een bepaalde pijn voelen. En meestal ligt de oplossing dan in een stuk gereedschap of combinatie van gereedschappen. Denk aan de steen- of ijzerbijl, het schip, het dak, de raket en de windmolen.
Lees hier verder »

Als we het over ‘Het Nieuwe Werken’ hebben, dan hebben we het over een begrip waar we alle kanten mee op kunnen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een mooie definitie. Dik Bijl definieerde het Nieuwe Werken in 2007 als volgt:

Het Nieuwe Werken is een visie waarbij recente ontwikkelingen in de informatietechnologie als aanjager gelden voor een beter(e) inrichting en bestuur van het kenniswerk. Het gaat om vernieuwing van de fysiek werkplek(ken), de organisatiestructuur en -cultuur, de managementstijl en niet te vergeten de mentaliteit van de kenniswerker en zijn manager.

Het lijkt echter wel alsof bedrijven momenteel steeds vaker vergeten dat informatietechnologie de aanjager is voor al deze ontwikkelingen. Lees hier verder »