Tijdens het uitdenken en vormgeven van een nieuwe manier van werken die bij een organisatie past kom je veel mensen tegen met evenzoveel gedachtes. Hieronder een kleine greep uit de gedachtes vanaf de dark side of the moon die je tegen kunt komen. Ze staan in willekeurige volgorde, een enkele gedachte is misschien een beetje aangedikt en enige gelijkenis met de werkelijkheid berust uiteraard op louter toeval.

• Werken is gewoon niet leuk, zal ik het zeker ook nog mee naar huis nemen. En andersom: als je bij mij thuis zou wonen, ben je blij dat je naar je kantoor kunt
• Effectiever en efficiënter werken door Het Nieuwe Werken. We moeten al mensen ontslaan en er is al forse werkeloosheid. Waarom zouden we nog efficiënter moeten werken. En als ik vraag om de vermeende productiviteitswinst te vertalen in fte-reductie, dan hoor ik niets
• Gewoon een computer op mijn vaste werkplek is veel makkelijker. Een laptop tillen, ik heb er de kracht niet voor
• Ik zit dan zelf wel de hele dag in vergadering maar als ik dan een keer uit vergadering kom moet ik wel mijn medewerkers direct fysiek kunnen zien en aanspreken
• Er is helemaal geen noodzaak tot het efficiënt omgaan met kantoorruimtes, er is al zoveel leegstand
• Het Nieuwe Werken zorgt ervoor dat de facilitaire organisatie kleiner wordt en minder kost maar dat de IT-organisaties nog meer gaan kosten dan ze al doen
• Ik heb het al druk genoeg. Als iedereen nu eens gewoon zijn werk doet in plaats van te praten over hoe je je werk doet en waar
• Medewerkers weten nu niet eens hoe ze een werkplek goed moeten instellen en dan zouden zo ook nog van plek gaan wisselen. Of zelfs thuis gaan werken, stel dat ze dan op de bank gaan liggen of aan de keukentafel gaan zitten
• Mooi hoor, dat kennisdelen, maar vertrouwelijk informatie ligt zo maar op straat en als iedereen ook nog eens alles gaat lezen komen ze helemaal  niet aan werken toe
• Kijk, als je een beetje carrière hebt gemaakt dan is het gewoon efficiënt als je een eigen kamer hebt . En als je eens op een andere locatie werkt is het ook wel handig om daar nog een eigen kamer te hebben. Al dat zoeken, plannen en afstemmen is maar gedoe. En tussen mijn medewerkers en collega’s zitten kan niet want ik doe altijd vertrouwelijke dingen. En als ze me ook nog vragen gaan stellen kom ik helemaal niet aan werken toe.
• Het Nieuwe Werken is wel een hele ingewikkelde en dure manier voor een thuiswerk – of deskshare-project. Zeker weer zo’n verzinsel van consultants
• Het Nieuwe Werken, laat me niet lachen is oude wijn in nieuwe zakken. We werken allang thuis, op kantoor hebben we helaas al flexplekken en videoconferentie kunnen we gewoon door IT laten installeren
• En met de huidige leiderschaps- en managementstijl is niks mis, gewoon hard sturen en goed of nog beter controleren. Poetin is ook ooit man van het jaar geworden. En het is dat Blatter een paar steekjes heeft laten vallen maar die draait toch al jaren succesvol een miljoenen business zonder technologische vernieuwing

Misschien nog één gedachte vanaf de dark side of the moon. Stel je met je ogen dicht eens voor dat een aantal van je concurrenten, je (toekomstige) klanten en/of medewerkers nu op de  een of andere manier toch met Het Nieuwe Werken aan de gang gaan en jij niet…

Zo, nu ga ik weer snel in het licht staan.

De term Het Nieuwe Werken heeft zijn langste tijd gehad.

Wat is uw mening?

Wat zijn uw gedachten over deze stelling? Deel deze hieronder met andere lezers!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

“In 15 minuten kan een organisatie met Het Nieuwe Werken aan de slag”

Wat is uw mening?

Wat zijn uw gedachten over deze stelling? Deel deze hieronder met andere lezers!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Bij het eerste debat reageren Roland Hameeteman (ceo e-office) en Henny van Egmond (zelfstandig adviseur en voormalig programmamanager Rabo Unplugged) op de stelling dat Microsoft de grondlegger is van Het Nieuwe Werken, zoals we dat nu kennen. In 2005 schreef Bill Gates namelijk een White Paper met de titel ‘The New World of Work’. In Nederland past het softwarebedrijf Het Nieuwe Werken in verregaande vorm toe in de bedrijfsvoering.

De verrassende uitkomst van debat: de beide heren zijn het deze keer hartgrondig met elkaar eens!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Ik denk hierbij terug aan vroeger: vele voorbeelden over hoe mensen altijd technologie hebben ingezet om doelen te bereiken. Dat kan simpel zijn: “hoe krijg ik die boom om?”, “Hoe kom ik aan de overkant”, “Hoe zorg ik dat ik niet nat word als het regent?”, tot complexere zaken als “Hoe komen we op de maan?” en “Hoe zorgen we voor schonere energievoorziening?” Uiteindelijk komen er oplossingen omdat we ergens een bepaalde pijn voelen. En meestal ligt de oplossing dan in een stuk gereedschap of combinatie van gereedschappen. Denk aan de steen- of ijzerbijl, het schip, het dak, de raket en de windmolen.

En nu komt het: als die gereedschappen er zijn – en dat hoeft dus maar door een enkele knappe kop ontdekt te worden – dan is het de kunst om die zo snel mogelijk bij iedereen bekend te maken. Dus ook in de tijd dat de bijl ‘uitgevonden’ werd, hebben we er door kopieergedrag voor gezorgd dat iedereen dat gereedschap kon gebruiken. Dat werd dan weer de basis voor nieuwe producten en ziedaar: innovatie. Maar terug naar de implementatie: Het makkelijkst laat je mensen wennen aan een nieuwe technologie (“de bijl”) door ze er gewoon een te geven. Korte uitleg erbij en dan gewoon ‘doen’. De uiteindelijke gebruiker hoeft niet eens precies te weten waar de innovatie vandaan kwam, als ie ‘m maar kan toepassen. En zo zie ik het ook met Het Nieuwe Werken.

Ik zie Het Nieuwe Werken als een manier om je akker te verbouwen: dat kan oude stijl, met de hand of met een paard, maar een beetje boer gebruikt nu toch echt een tractor voor het zware werk. De boer hoeft die tractor niet uit te vinden, hij hoeft hem niet eens te innoveren, enkel goed te gebruiken – en het liefst van kind af aan. Alsof hij er altijd is geweest.
Maar met Het Nieuwe Werken lijken we een heel andere aanpak te bezigen: we zijn druk doende om organisaties zelf eerst de tractor uit te laten vinden, voordat we hem voorzichtig (in pilots) gaan ‘uitproberen’. Ik geloof daar niet in. Er zijn ondertussen honderden voorbeelden van organisaties die zo’n traject succesvol doorlopen hebben, dat we nu de stap moeten maken om de tractor gewoon voor de deur te zetten. Uiteraard wel weer de uitleg erbij, maar steeds minder de investering in het ik-ga-het-zelf-ontdekken-programma. We weten dat Het Nieuwe Werken zijn voordelen biedt (talloze cases beschikbaar) en het wordt tijd dat we dat als ‘normaal’ gaan zien. Net zoals dat we nu email, mobiele telefoon en twitter normaal vinden.

Het Nieuwe Werken moet nu echt Het Normale Werken worden. En langzaam komt dan weer de stap om ook dat te innoveren. Dus wat mij betreft zetten we iedereen nu gewoon op de tractor. Hebben mensen dat gereedschap in handen, dan gaan ze echt niet meer met hand de akker ploegen.

Het Nieuwe Werken is een visie waarbij recente ontwikkelingen in de informatietechnologie als aanjager gelden voor een beter(e) inrichting en bestuur van het kenniswerk. Het gaat om vernieuwing van de fysiek werkplek(ken), de organisatiestructuur en -cultuur, de managementstijl en niet te vergeten de mentaliteit van de kenniswerker en zijn manager.

Het lijkt echter wel alsof bedrijven momenteel steeds vaker vergeten dat informatietechnologie de aanjager is voor al deze ontwikkelingen.

Ik heb het idee dat als het over het nieuwe werken gaat, het accent steeds vaker komt te liggen op het tweede gedeelte van de definitie van Dik Bijl, dus aspecten als de aanpassingen in organisatiestructuur en -cultuur, aangepaste managementstijlen, mentaliteitsveranderingen en ga zo maar door. En dit allemaal om ‘het nieuwe werken’ maar geaccepteerd te krijgen. Dat is natuurlijk allemaal helemaal waar en vooral nodig (laat daar geen twijfel over bestaan) maar wat mij betreft zou het accent in eerste instantie moeten liggen op het toevoegen van nieuwe, goed functionerende informatietechnologie aan de werkplek. Dat vormt immers de basis voor alle mogelijkheden die het nieuwe werken biedt.

En zo wordt het allemaal ingewikkelder gemaakt dan nodig. Door gewoon te beginnen bij de basis: goed werkende technologie, zullen heel veel mogelijkheden van het nieuwe werken vanzelf geaccepteerd zullen worden. Ik kom in veel organisaties met kenniswerkers waar door alleen medewerkers al de mogelijkheid te bieden met collega’s te chatten en hun beschikbaarheid te checken, een project rond ‘het nieuwe werken’ vaak al vanzelf een succes wordt. Dit komt omdat het een nieuwe basisvorm van communicatie is die kenniswerkers probleemloos oppakken, en veel jongere medewerkers zijn al niet anders gewend.

De productiviteitswinst die daarmee gehaald kan worden is dan al direct zo groot, dat verder overtuigen en motiveren voor ‘het nieuwe werken’ niet meer nodig is – ook niet voor de managers. Het bewijs is immers voor hen dan al geleverd. Het wordt natuurlijk anders als diezelfde mensen eerst drie weken hebben geworsteld om überhaupt hun telefoon werkend te krijgen. U kunt zich voorstellen dat een medewerker die veel ‘opstart’-ellende heeft gehad met ‘het nieuwe werken’ daarna een stuk lastiger te overtuigen zal zijn van het nut ervan. En ik zie dat organisaties dat momenteel wel eens vergeten. Dan wordt er volop geïnvesteerd in een cursus van een duur adviesbureau, maar de informatietechnologie die het allemaal mogelijk moet maken mag geen dubbeltje kosten.

Kortom: het nieuwe werken is mooi en biedt veel nieuwe mogelijkheden, maar laten we beginnen bij de basis: investeren in goede technologie en het inzetten van de juiste mensen die zo’n oplossing snel en flexibel kunnen implementeren, dan komt de rest in veel gevallen vanzelf.