Daar waar Het Nieuwe Werken wordt ingevoerd komt naast dat kunnen een ander belangrijk aspect naar voren, namelijk kennen. Naast kennis gaat het dus om kennissen.

Hoe goed ben je in staat om kennis voor de organisatie te ontsluiten? En kan je helpen kennis te laten afvloeien als het niet meer nodig is? Human Capital wordt dus Social Capital. Wat betekent dit voor u?

De kern

Bij Het Nieuwe Werken ontvangen medewerkers het vertrouwen en de vrijheid om zelf te bepalen met wie ze hun werk doen. Dat kan dus met collega’s, maar ook met anderen buiten de organisatie. Door het delen en combineren van kennis wordt innovatie versneld. In ieder geval in de fase van het genereren van ideeën. Daarnaast zorgt het samenwerken met mensen buiten de organisatie -waaronder Zelfstandige Professionals- ervoor dat de organisatie flexibeler wordt. Je kan sneller reageren en we weten allemaal: niet de sterkste, maar degene die het beste kan veranderen overleeft.

Ont-moeten

Frans van der Reep gaf in zijn model “van moeten naar ont-moeten” al aan dat het in onze samenleving steeds belangrijker wordt om anderen te ontmoeten. Stoppen met moeten, minimaliseer de kaders, geef mensen de vrijheid om mee te bepalen hoe de doelen worden bereikt. Creativiteit wordt nog steeds belangrijker. Daarvoor is het van belang om die creativiteit de vrijheid te geven. Kennis is macht, delen is machtiger, co-creatie is de kracht.

Sociale netwerken

Een praktijkvoorbeeld: Een grote Nederlandse organisatie stelde vast dat met het aanstaande vertrek van een van hun senior medewerkers ook het laatste stuk kennis over het desbetreffende expertisegebied zou verdwijnen. Wat nu te doen? Uit onderzoek bleek dat de kennis van deze persoon in hoge mate werd bepaald door het sociale netwerk dat in de loop der tijd was opgebouwd. Door de spil uit het netwerk te vervangen zou je niet automatisch al die sociale relaties behouden. Uiteindelijk werd besloten om meerdere mensen in de organisatie een iets andere rol te geven, waardoor het sociale netwerk maximaal in tact bleef. En daarmee de kennis. Op een andere plek is uiteindelijk iemand van buiten aan de organisatie toegevoegd.

Belang voor HRM

Juist voor de HR professionals van een organisatie leidt dit tot vragen over o.a. het recruitmentbeleid. In hoeverre is uw organisatie zich bewust van de kracht van het Social Capital voor uw organisatie?  Hoe krijgt dat vorm in het recruitmentbeleid? En hoe ver wilt u gaan met het hebben van een flexibele schil?

Inspiratie zorgt voor verbinding

Er vindt langzamerhand een verandering plaatst in de manier waarop bedrijven georganiseerd zijn. Steeds vaker richten zij zich op hun kernactiviteiten en kijken daarbij wie zij op belangrijke projecten kunnen aanhaken om waarde te leveren aan de eindklant. Het wordt volgens Vermeule daardoor ook belangrijker om zelfstandige professionals te inspireren en daarmee aan je bedrijf te binden.

In dit video-interview gaat Vermeule verder in op een aantal belangrijke aspecten van Het Nieuwe Werken en de rol van de zelfstandige professional. Hij vertelt verder op welke manier bedrijven en ZP-ers slimmer kunnen werken door o.a. gebruik te maken van social media.

Allemaal leuk en aardig hoor ik veel mensen denken, maar niet zo praktisch, te duur en welke organisatie doet dit nu? Veel bedrijven zien het inhuren van zelfstandigen namelijk als een ‘last resort’ omdat die specifieke kennis alleen bij een ZP’er is bijvoorbeeld. Niet elke organisatie echter, een mooi voorbeeld hiervan is TNT Post.

Zelfstandige pakketbezorgers

Als frequent online besteller viel het mij op dat ik met grote regelmaat busjes voor mijn deur had waarop niet stond: TNT post, maar ‘wij rijden in opdracht van TNT post’. Ook viel het me op dat de bestellingen meestal rond etenstijd, in ieder geval na zes uur, bezorgd worden. Eerst dacht ik: dat heeft TNT netjes geregeld dat ze dat in de CAO kregen, maar dat zinnetje deed mij anders vermoeden.

Wat blijkt? Het is in ons land vaak niet mogelijk om met vakbonden een voor het bedrijf acceptabel akkoord te sluiten als je naar werktijden kijkt. Je krijgt het als bedrijf, zoals TNT, gewoon niet voor elkaar om pakket bezorgers vooral in de avond te laten rijden. In loondienst is dat een onacceptabele eis voor vakbonden, die ‘het nieuwe werken’ graag promoten zolang het tussen 9 en 5 is.

De kosten van steeds opnieuw aanbellen terwijl er niemand thuis is, werden echt te groot. Het gros van Nederland werkt immers niet zo flexibel en als je flexibel werkt wil dat niet zeggen dat je thuis werkt. Daarnaast streeft TNT naar een duurzaam imago en steeds voor niets op-en-neer rijden is niet echt duurzaam of goed voor het milieu.

Dus heeft TNT gekozen voor het outsourcen van de bezorging van de pakketjes. Deze bezorgers zijn nu niet meer in dienst van TNT en hebben dus geen CAO. Het zelfstandigenschap zet hen er toe aan zo efficiënt mogelijk te werken, dus worden de pakketjes tussen 6 en 7 doorgaans geleverd. Het mooie is dat hiermee een stabiele basis wordt gelegd voor een hele nieuwe bedrijfstak van bezorgers waarmee een win-win situatie ontstaat.

Zelfstandigen als integraal onderdeel van een bedrijf

Mooi aan deze casus vind ik persoonlijk dat de zelfstandige ondernemers in dit geval een integraal onderdeel zijn geworden van het bedrijf. Het hele proces staat of valt met deze mensen en de machtsposities van beide zijn relatief beperkt. TNT kan niet zomaar zonder de bezorgers, maar TNT is wel machtig genoeg om zich niet uit te laten knijpen.

Het heroverwegen van de bedrijfskolom en deze mogelijk iets opknippen is volgens mij ook onderdeel van Het Nieuwe Werken. De zelfstandige die deels gebonden is aan de organisatie, maar daarnaast ook zijn vrijheid heeft, hoeft niet enkel op projectbasis te werken.

Mooi is ook om te zien dat dit niet alleen voor kenniswerkers hoeft te gelden, maar dat in veel gevallen zelfstandigen ook voor uitvoerende beroepen zoals pakketbezorger rendabeler kunnen zijn. De afweging is dus niet enkel fee vs salaris, maar ook de omstandigheden er omheen.

Van de grote organisaties viel alleen bij de Rabobank hier een kleine opmerking over, maar daar staat dan ook 1/3 van het personeel niet op de Rabo loonlijst. Eigenlijk had alleen Seats2Meet het over een fundamentele ‘andere’ kijk of werknemers, ondernemers en zelfstandige professionals en dat is volgens mij toch ook onderdeel van Het Nieuwe Werken. Ook in het boek van mede blogger Dik Bijl (affiliate link) komt deze hele zelfstandigen trend niet voor, terwijl deze volgens mij grote impact gaat hebben op de manier waarop we werk inrichten en de manier waarop we moeten gaan werken. Ik geloof dat het aantal zelfstandigen de komende jaren ook sterk zal toenemen en dat de manier waarop organisaties hier mee om gaan fundamenteel anders zal moeten zijn dan nu het geval is.

Meer zelfstandigen

Bijna iedereen is het er wel over eens dat er de komende jaren meer zelfstandigen komen. In ieder geval procentueel zullen het er meer worden, want demografisch gezien gaan er relatief veel meer loondienst medewerkers in de huidige vergrijzingsgolf met pensioen dan ZP’ers (de afkorting voor zelfstandige professionals).

Tevens zie je dat ondanks de crisis er een groei is geweest van zelfstandigen. Tenminste, dat hoor je in de media. Ik denk dat dit misschien wel dankzij de crisis is en ik denk dat als de crisis ons één ding duidelijk heeft gemaakt is het dat je als werknemer eigenlijk geen enkele bescherming meer hebt t.o.v. een zelfstandige. Deze crisis zal, zeker als de economie weer aantrekt, een nog grotere hoeveelheid zelfstandigen creëren.

Zekerheid

Eén van de hoofdredenen dat veel mensen niet kiezen voor het bestaan als ZP’er is de zekerheid die je hebt. Echter blijkt dit in de praktijk een schijnzekerheid. De ontslagen die gevallen zijn en de manier waarop dit gebeurt is geeft aan dat het ontslagrecht niet verder versoepelt hoeft te worden in Nederland, het is al bijzonder flexibel.

Ik durf zelfs de stelling aan dat je als zelfstandige meer zekerheid hebt dan als werknemer in loondienst. Immers heb je controle over je eigen functioneren en je eigen leven. Niet dat je niet ook afhankelijk bent van opdrachtgevers en besluiten om bijvoorbeeld ‘alle zelfstandigen eruit te zetten’, maar dat is niet anders dan ‘we moeten 1.000 mensen ontslaan’. Daarnaast heb je veel meer zelf in de hand of je bedrijf goed loopt of niet. Ik denk niet dat er één werknemer van Arthur Anderson Nederland betrokken was bij het Enron schandaal, maar toch ging het hele bedrijf ten onder. Hetzelfde kan nu gelden voor Ernst & Young bij de Fraude rondom Lehman.

Het lijkt er steeds meer op dat de zekerheid van het werknemerschap eigenlijk kleiner is dan die van het zelfstandige schap, uitzonderingen zoals bij de overheid en bij kleinere bedrijf (waar men meer invloed heeft) daargelaten.

Invloed op organisaties

De invloed die dit heeft op organisaties is enorm. Toch is het mij, zoals ik dus eerder zei, opgevallen hoe weinig organisaties hier mee bezig zijn in het kader van het nieuwe werken. Het draait bij bijna alle organisaties om de huidige werknemers de mogelijkheden te bieden flexibeler te gaan werken en afspraken te maken op basis van resultaat. Dit terwijl dit voor zelfstandigen, tenminste, een behoorlijk aantal, de normaalste zaak van de wereld is. Het valt me overigens wel weer op hoeveel zelfstandigen vervolgens klagen, ook bij organisaties waar men heel erg met ‘het nieuwe werken’ bezig is, dat men op kantoor aanwezig moet zijn.

Seats2Meet geeft bijvoorbeeld in het interview dat ik met ze had aan dat hun hoofd administratie een zelfstandig professional is. Zoals Ronald van den Hoff stelt:

het hoofd administratie is verantwoordelijk voor het zorgen dat we zo min mogelijk administratie doen. Dat is een verbeterproces, het is niet de bedoeling dat deze persoon zijn of haar eigen werk in stand houd, wat gebeurt als je die in loondienst neemt. Daarnaast is voor elke stap in dit proces een andere persoon de beste en als je een optimaal resultaat wilt bereiken moet je werken met de beste mensen.

Nu staat het iedereen vrij om het met deze visie eens te zijn of niet, maar men is daar in ieder geval bezig met de invloed die de zelfstandige heeft op de arbeidsmarkt en de kansen die dit ook biedt. Een veel flexibelere workforce met mensen die steeds specialist zijn op hun deelgebied.

Van human capital naar social capital

Een kennisorganisatie bestaat dus straks niet meer primair uit zijn human capital, maar uit het social capital. Het gaat niet meer puur om welke top werknemers je in dienst hebt, maar ook om welke zelfstandige professionals nog voor je willen werken. Tevens is het van belang dat je veel ZP’ers al kent voor je zaken met ze doet. Want in het voorbeeld van Seats2Meet werkt het alleen als je een goede ZP’er hebt die inderdaad het beste voor zijn of haar opdrachtgever wil doen en niet wil proberen de opdracht zo lang mogelijk te rekken, want ook die heb je.

Daarnaast is het vaak niet zo makkelijk om precies het specialisme van een persoon te kennen zonder dat je hem of haar kent. Een hoofd administratie komt in vele soorten en maten, hoe weet je wat het specifieke specialisme is van dat hoofd administratie?

Organisaties zullen dus meer en meer ook een strategie moeten bouwen voor hun social capital. Talent pools aanleggen niet alleen van potentiële werknemers, maar ook van potentiële zelfstandigen. Tevens zal men moeten kijken of een functie geschikt is om in loondienst op te vullen of dat misschien een zelfstandige niet een betere optie is. Als onderdeel van het nieuwe werken is dit in mijn optiek nog een ondergeschoven kindje.

Op deze plek doe ik verslag van een aantal voorbeelden. Dit is deel 2. Een interview met Hans van Helden, organisator van de Roadshow van ZZP BV. Lees hoe hij is geboeid door verschuivend denken over werkomstandigheden: “Steeds meer ZZP’ers verlaten hun zolderkamers en beseffen het belang van toegang tot netwerken en informatie”.

Wat is ZZP BV?

“In Amersfoort werken tenminste 4.500 zelfstandige ondernemers. Tezamen vormen ze feitelijk het grootste bedrijf. Gemeente Amersfoort wil met het project ZZP BV deze ondernemers steunen. Met bedrijfsvoering en ontwikkeling van hun onderneming. Het project loopt van 2009 tot 2012 en geldt als landelijk voorbeeldproject. Er is door ‘Den Haag’ een miljoen euro subsidie verstrekt voor de looptijd van drie jaar. We hebben veel experimenteerruimte. Normaal gesproken liggen uitkomsten van een subsidieproject bij aanvang al vast. Dit keer gelukkig niet. Onze aanpak is expliciet anders: eerst luisteren naar de doelgroep en dan realiseren wat nodig blijkt. De roadshow waarin we ZZP’ers hebben opgezocht is onlangs afgerond, met wat dat heeft opgeleverd zijn we nu concreet aan de slag.”

Wat is jouw rol?

“Mijn bedrijf, Van Helden & Partners, organiseert de roadshow in opdracht van projectleider Rich Hooff van ZZP BV en van Wethouder dhr. Boeve van Economische Zaken. Per project stel ik altijd een passend team van freelancers samen. In dit geval een gelegenheidsalliantie van achttien zelfstandige ondernemers uit Amersfoort. Zodoende is ZZP BV een project voor èn door ZZP’ers. We merken daarom ook zelf hoe moeilijk die positie soms is, wat je allemaal zelf moet regelen en hoe kwetsbaar je bent in tijden van crisis.”

Concrete ZZP-behoeften?

“We willen de komende twee jaar uitvinden wat de succesfactoren van zelfstandige professionals zijn. En daar invulling aan geven. Gaat het erom wie je bent, wie je kent of wat je kunt? Overigens, dè ZZP’er bestaat niet. Het maakt nogal verschil of je in de Bouw werkt of in de Dienstverlening. Er zijn tijdens de roadshow drie belangrijke en generieke behoeften naar voren gebracht: deelname aan collectieve regelingen, beschikbaarheid van flexplekken en netwerken die bijdragen aan omzetvergroting.”

Collectieve regelingen

“Grote bedrijven kunnen door hun omvang voordelige collectieve contracten met dienstverleners afsluiten. Voor ziektekosten en het wagenpark bijvoorbeeld. Voor een zelfstandige is het afsluiten van één zo’n contract vaak al een hoofdpijndossier. Dat geldt voor zorg- en arbeidsongeschiktheidsverzekeringen, maar ook voor zoiets als een lease-auto. ZZP’ers zouden heel graag meeliften op collectieve contracten. En wat blijkt? Er is grote interesse bij dienstverleners in het bedienen van deze doelgroep. We zitten inmiddels in de laatste fase van offertetrajecten. De volgende stap is het daadwerkelijk aanbieden van diverse mantelovereenkomsten waarop ZZP’ers kunnen intekenen.”

Flexplekken

“Een tweede belangrijke wens is eenvoudig en flexibele toegang tot ruimte om te werken, presenteren en te ontmoeten. Zo’n 20% van de ZZP’ers heeft hieraan behoefte, anderen werken op locatie bij opdrachtgevers. Dit blijkt uit een wijkgerichte inventarisatie, uitgevoerd in samenwerking met coöperaties. Concrete invulling wordt gegeven met het project Discover! In het Oliemolenkwartier wordt een nieuw gebouw ontwikkeld. De hipste en meest aantrekkelijke plaats om te werken voor creatieve ondernemers. Het is een duurzaam en ‘mobiel’ gebouw. Een grensverleggend project voor Amersfoort. We willen daar onder andere voor 200 ZZP’ers een flexibele werkplek realiseren.”

Netwerken

“ZZP’ers zijn niet alleen, maar met velen. Die kracht komt echter alleen naar boven door goed met elkaar te netwerken. Sommige sectoren doen dit al van nature, andere minder, zoals de Bouw. Om dit proces te faciliteren worden nu concrete acties uitgevoerd. Zo is er 1 maart een netwerkborrel waar ondernemers van de 100 grootste Amersfoortse bedrijven ZZP’ers ontmoeten. Veel bedrijven werken nog graag met vast personeel en raamcontracten voor inhuurkrachten. Ondanks de voordelen van het werken met zelfstandige professionals hebben veel organisaties last van koudwatervrees. Daar helpen we ze graag vanaf. De bijeenkomst is een initiatief van wethouder Boeve en is in samenwerking met ondernemersverenigingen tot stand gekomen.”

Zijn deze behoeften nooit eerder onderzocht?

“Niet zo geografisch ingezoomd als nu. Daarnaast betrekken wij àlle ZZP’ers en niet alleen kenniswerkers. Er is wel al macro-economisch onderzoek gedaan. Arjan van den Born heeft een proefschrift geschreven over freelancers en de toekomstige uitdagingen van kennisorganisaties. Hij is inmiddels werkzaam aan de Universiteit van Antwerpen en binnenkort ook in Utrecht. We hebben met hem contact en maken dankbaar gebruik van zijn inzichten.”

Tot slot, welk verband zie je met Het Nieuwe Werken?

“Ik ben op het ogenblik erg geboeid door de verschuivingen in het denken over werkomstandigheden. Steeds meer ZZP’ers stellen het ideaal van het voornamelijk werken op hun zolderkamer ter discussie. Ze krijgen oog voor de kwetsbaarheid daarvan en beseffen dat je onderdeel moet zijn van netwerken, toegang moet hebben tot informatie. Hoe dat zich precies ontwikkelt is nog niet duidelijk: welke communicatie gaat via sociale media, waarvoor wil je elkaar in de ogen kunnen kijken, wat is de meerwaarde van bijeenkomsten? Hoeveel tijd trek je uit voor die verschillende manieren van communiceren? Ik denk dat we met elkaar de komende jaren toegroeien naar een aantal ‘slimme dagindelingen’ voor ZZP’ers. Natuurlijk zullen die per beroepsgroep verschillend zijn.”

Ben je zelf ZZP’er? Wat zijn jouw uitdagingen en succesfactoren?

Als je naar een trein kijkt die voorbij komt gaat ie erg snel, maar als je zelf in die trein zit valt het opeens allemaal reuze mee. Dan is die trein zelfs een rustpunt. Een plek voor bezinning. Een plek om andere mensen te ontmoeten, een gesprek aan te gaan, en te luisteren naar de verhalen van die andere mensen.

Virtuele Sociale Netwerken

Dat is ook het geval met de virtuele sociale netwerken. Als buitenstaander vaak onbegrijpelijk en daardoor onderschat. Voor deelnemers aan deze netwerken gaat letterlijk de wereld open, barst het er van de ideeën, kennis en heel veel geweldige mensen. Geld is hier niet altijd de belangrijkste drijfveer en er is een zekere mondiale ethiek en gedragscode.

Sociale netwerken groeien enorm in kracht. Binnen deze netwerken wordt er ongegeneerd kennis en ervaringen gedeeld over allerlei producten en diensten, zonder dat je dit als buitenstaander merkt. Ook zie je nieuwe vormen van samenwerking ontstaan. Dat kunnen groepen van mensen zijn die als projectgroep of kennisgroep opereren, maar er zijn ook groepen met een commerciële doelstelling: die kopen gezamenlijk producten in of verkopen hun (groeps)diensten. Sociale netwerken zijn de machtcentra van morgen. Misschien zelfs al wel die van vandaag! Het is dus zaak om als overheid, ondernemer, dienstverlener of fabrikant je in deze wereld te begeven.

We zien dat er steeds meer sociale software wordt ontwikkeld, die dat allemaal mogelijk maakt. Individuen kunnen zich op het internet zelf organiseren, profileren en contact maken met gelijkgestemden. Er kunnen groepen geformeerd worden, waarbinnen men beschikt over een scala van handige toepassingen, zoals blogs, fora, wiki’s, Q&A’s. Bijeenkomsten kunnen er snel gepand worden en er is zelfs event-software , zodat je bijeenkomsten op het web kunt publiceren en deelnemers zich kunt laten registreren en kunt laten betalen. De platformen worden meertalig, want de wereld is nu eenmaal ons speelveld geworden. Groepen kunnen er gaan samenwerken en fuseren, maar ook organisch groeien. Interne- en externe communicatie, van twitteren tot skypen, en de verbinding met andere netwerken completeren het geheel.

Schaarste aan arbeid

Arbeid wordt schaars. Er ontstaat een mismatch tussen wat deze nieuwe wereld aan competenties bij co-creatoren nodig heeft en het huidige aanbod. Ook de vergrijzing slaat toe. Werkende mensen, ZZPers, gedetacheerden en werknemers zijn op elkaar aangewezen. Het sociale virtuele netwerk is dan als het mobiele cement van deze nieuwe waardecreatie. Want ZZP’ers, of Free Agents, willen nog wel met elkaar en u werken, maar niet meer in een vast dienstverband. Of werken tegelijkertijd in verschillende teams voor verschillende opdrachtgevers. Of brengen het ene moment kennis in als expert en op het andere moment deelt men ervaringen als klant. Meshworking wordt dat ook wel genoemd. Nieuwe waardecreatie ontstaat hier door de mobiliteit van deze mensen. En dat is hard nodig, want ons tijdsgewricht toont aan dat de oude systemen, organisatie structuren en productie- en marketing methodieken niet meer werken. Wie in economische zin wil overleven dient dus de nieuwe manier van waardecreatie te omarmen.

Op basis van deze cijfers zou je kunnen denken dat Het Nieuwe Werken zich nog in de voorlopersfase bevindt. Niet iedereen zal direct van deze manier van werken gebruik gaan maken. Er zijn immers functies, bedrijfstakken en werkmodellen die zich hier niet voor lenen. Het Nieuwe Werken is toch in de eerste plaats geschikt voor kenniswerkers.

Toch zijn er ook een aantal opmerking te maken over de theorieën over Werken 2.0. Het Nieuwe Werken gaat uit van

1. openheid, toegankelijkheid en transparantie
2. sociale interactie, uitgaande van mensen en onderlinge contacten en
3. de gebruiker centraal. Daar kunnen we vertrouwen en wederkerigheid aan toevoegen.

Maar niet iedere organisatie of bedrijfstak leent zich natuurlijk voor volledige openheid. Er zijn voorbeelden te bedenken van instanties of organisaties die met geheime zaken te maken hebben, of in ieder geval met informatie die maar voor een beperkt aantal mensen beschikbaar kan zijn.

Het is erg interessant om te filosoferen over de gevolgen van Het Nieuwe Werken. Welke invloed gaat dit hebben op organisaties en organisatievormen. Wie is of wordt opdrachtgever en betaalt de kenniswerkers als deze niet meer in een vaste structuur werken? Gaat daarmee ook de manier van belasting heffen veranderen? Welke organisaties en projecten komen in aanmerking voor Werken 2.0? Hoe ga je om met mensen die zich niet aan de spelregels houden van openheid, toegankelijkheid en transparantie of die misbruik maken van kennis?

Wat zijn de risico’s en bedreigingen van de openheid bij het werken via internet en social software en/of social networks. Is het niet naïef om kennis en informatie volledig vrij te geven? Hoe gaat men om met geheime of ‘classified’ informatie? Bij de overheid: welke gevolgen heeft dit voor de inrichting van de politiek en overheidsorganisaties? In het bedrijfsleven: als je je R&D vrijgeeft (zoals bijvoorbeeld P&G en BMW al gedaan hebben) hoe ga je dan om met concurrentie en/of bedrijfsspionage?

Toch hebben de ideeën rondom Het Nieuwe Werken en Web 2.0 me gegrepen. Het is nu eenmaal zo dat kennis en informatie via internet onbeperkt beschikbaar is of komt. Bovendien kun je via de sociale structuren van internet zaken veel sneller en efficiënter organiseren dan via logge, hiërchische structuren die gebaseerd zijn op controle, repressie en wantrouwen.

Het Nieuwe Werken zal in de praktijk een steeds grotere rol gaan spelen, naarmate meer mensen ermee in aanraking komen en gebruik maken van de mogelijkheden. Dat zal eisen stellen aan organisaties en de manier waarop zij het werk en hun structuur inrichten. Bovendien is het geen kwestie van een hype die wel weer overwaait. Zoals Davied van Berlo in zijn boek Ambtenaar 2.0 schrijft:

Naarmate de maatschappij meer gaat werken volgens de principes van Web 2.0, zullen organisaties ook op die manier moeten gaan werken. Dat is geen kwestie van kiezen, het overkomt je. En anders gebeurt het, zonder je!