Op donderdag 23 september jl vond de Personeel- en Salarisvakdag plaats in Utrecht. Het is een jaarlijks terugkerend congres georganiseerd door Reed Business, dat gericht is op salarisprofessionals. Het thema van dit jaar was met name de nieuwe Werkkostenregeling. Ik kwam er al snel achter dat deze regeling – die per 1 januari 2011 van kracht wordt – op zijn zachts gezegd, niet heel erg bevordelijk is voor Het Nieuwe Werken.
Vereenvoudiging?
In het kort gezegd komt het er op neer dat 29 regelingen, variërend van het fietsenplan tot belastingvrije vergoeding voor een adsl-lijn thuis, komen te vervallen en worden vervangen door een belastingvrij percentage van 1,4% van het totale fiscale loon. Deze ‘vrije ruimte’ kan worden besteed aan onbelaste vergoedingen en verstrekkingen voor werknemers. Over het bedrag boven de vrije ruimte betaalt de werkgever maar liefst 80% eindheffing. De regeling kent ook ‘gerichte vrijstellingen’ en ‘nihilwaarderingen’, die niet ten koste gaan van de vrije ruimte. Momenteel betreft dat al zo’n 77 uitzonderingen …
Geen onbelaste vergoedingen voor Het Nieuwe Werken
Terwijl één van de sprekers op het congres post voor post aangaf welke kostensoorten wel onder de ‘gerichte vrijstellingen’ en ‘nihilwaarderingen’ vielen en welke niet, werd het mij al snel duidelijk dat alle fiscale voordelen voor thuiswerken of flexibel werken op de helling gaan. Vaste telefoonaansluiting en internetabonnementen kunnen voortaan niet meer onbelast worden vergoed. De enige uitzondering daarop zijn kosten die gemaakt worden voor arbogerelateerde zaken.
Zogenaamde ‘vergoedingen’ en ‘verstrekkingen’ worden voortaan zwaar belast, terwijl alleen materialen en zaken die ’ter beschikking’ van de werknemer worden gesteld nog binnen de regeling vallen. Met andere woorden, als de werknemer zelf een laptop koopt en bij de werkgever declareert, wordt dat door de fiscus niet meer geaccepteerd. Als het bedrijf de laptop koopt, en ter beschikking stelt van de werknemer, valt het wel onder de regeling. Snapt u wel! De clue zit hem er in dat bedrijven vaker dan voorheen een eigendomscontract zullen moeten opstellen en het eigendom van een bedrijfsmiddel daarmee vastleggen.
Geen stimulans
De nieuwe regeling is bedacht door het ministerie van Financiën met als doel het verminderen van de administratieve rompslomp. Voor de fiscus dan, want de administratieve druk komt voortaan bij de werkgevers te liggen. Toch is het eigenaardig dat onze overheid enerzijds – door de ministeries Binnenlandse Zaken, Verkeer en Waterstaat en Sociale Zaken – Het Nieuwe Werken wil stimuleren en promoten en anderzijds – door het ministerie van Financiën – de fiscale stimulans voor Het Nieuwe Werken, helemaal onderuit haalt.
Hoewel de voorstellen voor de Werkkostenregeling sinds eind augustus al drie keer zijn aangepast en het oorspronkelijke plan voor vereenvoudiging van de regelgeving omtrent belastingvrije vergoedingen compleet is gewijzigd, zijn de regelingen en mogelijkheden om Het Nieuwe Werken te stimuleren dus niet meegenomen. Erg jammer en een gemiste kans!
Het vervelende is dat ’ter beschikking gestelde’ materialen en zaken vaak onder beheer van de werkgever (of leasemaatschappij) komen te vallen. Wat resulteert in veelal hogere kosten door tussenkomst van derde partijen of afdelingen en vooral bij grotere organisaties, een toename van de interne bureaucratie.
Inderdaad, een echte win-win situatie… *zucht
Groeten,
@MaikR
Goed stuk, opvallend ook dat ze beginnen met een regeling te vereenvoudigen, dat was het doel. Alles onder 1 regeling, alles makkelijk en efficiënt. Maar vervolgens maken ze er zo’n 77 uitzonderingen op… je vraagt je af hoe iemand die ooit kan bedenken.
Het is wel een gemiste kans. Het lijkt niet echt eenvoudiger te worden. En dit stimuleert of helpt Het Nieuwe Werken helaas niet. Overigens denk ik niet dat dit funest is voor Het Nieuwe Werken. Stimuleren alleen zal Het Nieuwe Werken niet doen slagen maar minder stimuleren zal het gelukkig ook niet tegen houden.
Het nieuwe werken, vindt zijn stimulans vooral in het innovatieve, het zelf verantwoordelijk zijn. Het is mooi dat regelingen en vergoedingen daar bij aansluiten, maar ik hoop toch echt dat innovatieve mensen zich niet door dit soort zaken laten belemmeren.
Die regelingen horen so wie so al bij een bonnetjescultuur die innovatie eerder belemmert dan bevordert.